Pierwszą szkołę wieś otrzymała w 1876 roku. Posiadała także kasę pożyczkową - gminną. Na początku XX w., gdy rozparcelowano dwór w Jabłonicy Polskiej, przybyła do wsi grupa osadników z sąsiednich wsi polskich. Ludność obok rolnictwa trudniła się tkactwem.
Tragiczne były losy wsi w trakcie I wojny światowej, spaliło się wówczas ok. 60 gospodarstw.
W roku 1939 wieś liczyła 1140 mieszkańców, w tym 520 Ukraińców, 600 Polaków i 20 Żydów.
W czasie II wojny światowej ludność głodowała, zwłaszcza w 1942 roku. W tym samym roku kilka miejscowych rodzin żydowskich wywieziono do Rymanowa i rozstrzelano. W 1944 r. na terenie wsi toczyły się walki frontowe. Po wojnie ludność ukraińska z obawy przed mordami ze strony polskiej uciekła do Ukraińskiej SRR, zatem w 1947r. Akcja Wisła nie objęła Jabłonicy Polskiej.
Po wojnie, na skutek starań mieszkańców wsi powstał najpierw wikariat eksponowany, a 15 stycznia 1946 r. ustanowiono samodzielną parafię, którą władze państwowe zatwierdziły 9 maja 1946 r. Obecny kościół rzymskokatolicki pw. Zwiastowania NMP to dawna cerkiew greckokatolicka pw. św. Kosmy i św. Damiana, wzniesiona w 1761 roku.