– pd.-wsch., warstwy istebniańskie jednostki śląskiej.
Najmniejszymi wysokościami bezwzględnymi charakteryzuje się południowa część wsi, 275–290 m n.p.m. Na terasie zalewowej rzeki Wisłok wysokości wynoszą ok. 270 m n.p.m. W środkowej części wsi wysokości oscylują pomiędzy wartościami 290–310 m n.p.m. Natomiast tereny powyżej 310 m n.p.m. znajdują się w północnej (tzw. „Dział” z maks. wysokością 405 m n.p.m.) i wschodniej (wzniesienie „Dębina”) części wsi. Największe deniwelacje występują w północnej i wschodniej części miejscowości (40–50 m wysokości względnej). Stoki mają przeważnie ekspozycję południową – wzniesienie Dział (próg Pogórza Dynowskiego), ekspozycje północne i zachodnie występują we wschodniej części miejscowości – wzniesienie Dębina.
Potencjalne obszary osuwisk występują w obrębie głównego cieku wsi, na lewobrzeżnej części. Obszar wsi jest obszarem udokumentowania istnienia czwartorzędowych piasków. Genetycznie są to piaski kopalnej doliny rzecznej lub stożka proluwialnego. Średnia miąższość kopaliny szacowana jest na ok. 3 m przy grubości nadkładu rzędu 2,0 m. Piaski eksploatowane są w przysiółku Budy Jabłońskie, w północnej części wsi, dla celów budowlanych. Złoża szacuje się na około 2 mln ton. Istnieje perspektywa szerszego wydobycia.