Fabrykę oddano do użytku rok później, w 1895.
Pierwszym dyrektorem zakładu został inżynier chemik Bohdan Broniewski herbu Tarnawa (1855–1922), zasłużony dla rozwoju cukrownictwa w Polsce, który później uczestniczył także w budowie cukrowni Anihe w Mandżurii. Zakład był podzielony na strefy: mieszkalną, administracyjno-reprezentacyjną i produkcyjną, a droga dojazdowa łącząca go z miastem oraz doprowadzona bezpośrednio bocznica kolejowa zostały zaprojektowane z dbałością zarówno o funkcjonalność, jak i estetykę. W 1900 roku uruchomiono kostkownię, wyposażoną w dodatkowe klarownice, wirówki oraz maszynę parową o mocy 80 koni mechanicznych. mały|251x251px|Budynek dawnej ochronki Wraz z rozwojem zakładu rozwijało się także budownictwo mieszkaniowe w jego sąsiedztwie, zwłaszcza wzdłuż ul. Krochmalnej, gdzie na przełomie XIX i XX wieku powstały robotnicze domy czynszowe. W 1905 roku w sąsiedztwie zakładu wybudowano szkołę i ochronkę dla dzieci robotników, wraz z ogólnodostępną biblioteką. W okolicy uruchomiono też inne zakłady przemysłowe, w tym krochmalnię i syropiarnię Chuchrowskiego i Rudkiewicza oraz zakłady spirytusowe przy ul. Spółdzielczej.