Attilio Hortis (ur. 13 maja 1850 w Trieście, zm. 23 lutego 1926 tamże) – włoski historyk literatury, bibliotekarz i polityk. Zajmował się przede wszystkim twórczością Francesca Petrarki i Giovanniego Boccaccia oraz historią Triestu i Istrii. W latach 1873–1923 kierował biblioteką miejską w Trieście, noszącą później nazwę Biblioteca Civica Attilio Hortis. Był deputowanym do austriackiej Rady Państwa, a następnie senatorem Królestwa Włoch.
Życiorys Był synem prawnika i działacza włoskiego ruchu narodowego Arriga Hortisa oraz Elisabetty Romano. Początkowo uczęszczał do niemieckiego gimnazjum w Trieście, a od 1863 roku do utworzonego w mieście gimnazjum włoskiego. W 1866 roku wyjechał wraz z ojcem, który został usunięty z Triestu przez władze austriackie z powodu działalności politycznej. Po pobycie w Wiedniu, Bawarii i Szwajcarii rodzina zamieszkała w Królestwie Włoch.
Studiował prawo i literaturę na Uniwersytecie Padewskim, gdzie w 1871 roku uzyskał stopnie w obu dziedzinach. W następnym roku ukończył również studia prawnicze na Uniwersytecie w Grazu, co umożliwiało mu wykonywanie zawodu prawnika w austriackiej części monarchii habsburskiej.