W grudniu 1928 objął kierownictwo Posterunku Oficerskiego nr 5 w Królewcu Ekspozytury nr 7 Oddziału II Sztabu Głównego w Gdańsku. Oficjalnie występował jako „Tadeusz Landau”, pomocnik referenta handlowego Konsulatu Generalnego RP w Królewcu. W 1930 jako kandydat do Wyższej Szkoły Wojennej został powołany na praktykę w 21 pułku artylerii polowej (15 czerwca–7 sierpnia) i 21 pułku piechoty (8 sierpnia–15 września), a następnie na kurs próbny przy WSWoj. (5 października–15 grudnia). Osiągnięte wyniki na kursie próbnym zaważyły na tym, że nie został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej na dwuletni kurs 1930/32. W listopadzie 1931 został przeniesiony z dyspozycji szefa Departamentu Piechoty MSWojsk. do 73 pułku piechoty w Katowicach na stanowisko dowódcy batalionu. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 53 pułku piechoty w Stryju na stanowisko dowódcy batalionu. Po 1935 ponownie przydzielony do Oddziału II Sztabu Głównego i wyznaczony na stanowisko kierownika placówki wywiadowczej „Barba” we Frankfurcie nad Menem. Formalnie pozostawał w dyspozycji szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych (tzw. rezerwa Oddziału II SG).
W okresie II wojny światowej był szefem polskich placówek wywiadowczych we Francji.
Po wojnie pozostał na emigracji we Francji. Mieszkał w Roquebrune. Zmarł po 4 sierpnia 1961.