Ronnie Scott, właściwie Ronald Schatt (ur. 28 stycznia 1927 w Londynie, zm. 23 grudnia 1996 tamże) – brytyjski saksofonista tenorowy i bandlider jazzowy, współzałożyciel londyńskiego klubu . W latach 50. należał do czołowych postaci brytyjskiego modern jazzu i współprowadził z zespół ; założony przez niego i klub odegrał ważną rolę w prezentowaniu amerykańskich wykonawców i promowaniu brytyjskiego jazzu.
Życiorys i działalność muzyczna Urodził się w londyńskim Stepney jako syn Josepha Schatta, znanego również jako Jock Scott, saksofonisty i lidera orkiestry, oraz Sylvii Rosenbloom. Po krótkich próbach gry na kornecie i saksofonie sopranowym otrzymał od ojczyma saksofon tenorowy; pobierał następnie lekcje u Jacka Lewisa i , a w wieku 16 lat zaczął występować w londyńskich klubach.
W latach 1944–1945 grał w zespole trębacza Johnny’ego Claesa, a od lutego 1946 przez rok należał do orkiestry , z którą uczestniczył w nagraniach dla wytwórni Decca. Pod koniec lat 40. kilkakrotnie podróżował do Nowego Jorku, między innymi jako członek zespołów występujących na transatlantykach, aby słuchać w tamtejszych klubach bebopu w wykonaniu takich muzyków jak Dizzy Gillespie, Charlie Parker i Bud Powell.