prowadził również własne kwartety i kwintety. W 1978 utworzył związaną z klubem wytwórnię Ronnie Scott’s Jazz House. W 1979 wspólnie z opublikował książkę Some of My Best Friends Are Blues, a w 1981 został mianowany Oficerem Orderu Imperium Brytyjskiego za zasługi dla muzyki.
Ostatnie lata i upamiętnienie W ostatnim okresie życia nawracające problemy stomatologiczne ograniczały jego aktywność wykonawczą; po operacji dziąseł i założeniu protezy zębowej zamierzał powrócić do występów 24 grudnia 1996 w swoim klubie. Dzień wcześniej został znaleziony martwy w swoim londyńskim mieszkaniu; przyczyną śmierci było zatrucie barbituranami.
W 2019 English Heritage umieściło na budynku przy 39 Gerrard Street tablicę upamiętniającą Scotta jako muzyka jazzowego i gawędziarza oraz informującą, że w latach 1959–1965 prowadził tam swój klub.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy muzycy jazzowi Kategoria:Brytyjscy saksofoniści Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 1996