Nie ustalono jednoznacznie liczby kolumn w fasadach obu skrzydeł. Według rekonstrukcji Mirabelli Robertiego każde z nich miało trzy kolumny, natomiast Ferdinando Forlati oraz późniejsi badacze opowiadali się za układem dwukolumnowym z szerokim prześwitem. W lewym skrzydle, włączonym w dzwonnicę, zachowały się cokół, dwie kolumny fasady, kolumny boczne i tylna ściana wykonana z dużych bloków kamiennych.
Belkowanie zdobiły motywy roślinne, w tym kwiaty lotosu i palmety. Do dekoracji mogły należeć również reliefy przedstawiające broń, wtórnie wmurowane w dzwonnicę, oraz kompozycja z młodzieńcem podającym napój dwóm skrzydlatym gryfom. Górną część jednego ze skrzydeł zachowała średniowieczna dzwonnica, która objęła fragment rzymskiej konstrukcji.
Funkcja Propyleje prowadziły do zamkniętego obszaru położonego w najwyższej części rzymskiego miasta. Według jednej z interpretacji znajdowała się tam świątynia kapitolińska poświęcona Jowiszowi, Junonie i Minerwie. Hipotezę tę wspierają elementy dekoracyjne z symbolami triady kapitolińskiej, odnalezione w obrębie późniejszej katedry.