Ogromne rozmiary i masa K-Wagena uniemożliwiały transport w całości, dlatego postanowiono podzielić go na cztery sekcje do transportu kolejowego, a następnie ponownie złożyć za linią frontu, w pobliżu miejsca, w którym miał być używany.
Na prośbę Hindenburga zbudowano dwa prototypy, które jednak nie zostały ukończone do końca wojny z powodu braku surowców i innych wymagań dotyczących uzbrojenia.
Opis mały|220x220px|Rysunek K-Wagena Kadłub K-Wagena składał się z sześciu modułów, które można było transportować oddzielnie koleją: centrum dowodzenia, przedziały bojowego, maszynowni, pomieszczenia z przekładnią oraz dwóch sponsonów. Dowódca mógł wydawać rozkazy załodze za pomocą świateł elektrycznych: system kierowania ogniem był porównywalny z systemem niszczyciela, a Niemcy postrzegali pojazd jako prawdziwy „okręt lądowy”. Kierowcy musieliby kierować pojazdem na ślepo, zgodnie z instrukcjami dowódcy.
K-Wagen miał zostać uzbrojony w cztery 77 mm armaty forteczne i siedem karabinów maszynowych MG08, a załoga liczyła 27 osób: dowódcę, dwóch kierowców, sygnalistę, oficera artylerii, 12 artylerzystów, ośmiu karabinierów maszynowych i dwóch mechaników.