O skali skandalu świadczą kolejne doniesienia o nieprawidłowościach: jednym z głównych sponsorów CDU miał być , magnat rynku mediów; według doniesień, część pieniędzy pochodziła od Zrzeszenia Obywatelskiego, uważanego za pralnię pieniędzy; wiele wskazywało na to, że pieniądze, z których finansowano CDU pochodziły z innego przekrętu zwanego . W 1975 roku koncern Flicka sprzedał udziały Daimlera-Benza za sumę 1,9 miliarda marek. Dzięki łapówkom dla polityków na kwotę 26 milionów marek, rząd uznał transakcję z punktu widzenia gospodarki rynkowej za szczególnie pożądaną, dzięki czemu Flick mógł uniknąć zapłacenia podatków. W wyniku afery poparcie dla CDU spadło o 30 procent.
Trwające śledztwo zataczało coraz szersze kręgi. W takiej sytuacji z funkcji przewodniczącego partii zrezygnował w 2000 roku Wolfgang Schäuble, a jego miejsce na stanowisku szefa CDU zajęła Angela Merkel.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna Niemiec Kategoria:Afery polityczne Kategoria:Polityka Niemiec