Aleksander Szendzielorz, właśc. Alfons Szendzielorz (ur. 9 stycznia 1928 w Tarnowskich Górach, zm. 31 maja 1986) – polski inżynier elektryk, naukowiec, nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodził się w rodzinie Konrada i Anastazji z domu Kluge. Maturę zdał w 1949 r. w Liceum Ogólnokształcącym w Tarnowskich Górach. Ukończył w 1953 r. studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, uzyskując tytuł zawodowy inżyniera (nr dyplomu 669), a w 1955 r. dyplom magistra inżyniera elektryka na podstawie pracy magisterskiej pt. Modernizacja ochrony odgromowej sieci średniowysokiego napięcia. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1965 r. na podstawie pracy pt. Rzeczywista obciążalność długotrwała elektroenergetycznych kabli będących w eksploatacji (promotor: prof. n. dr inż. Franciszek Szymik). Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1984 r.
W 1953 r. podjął pracę na macierzystej uczelni jako asystent w Katedrze Sieci Elektrycznych, później kolejno pracował w Katedrze Sieci i Układów Elektroenergetycznych na stanowisku starszego asystenta, adiunkta, w Katedrze Elektroenergetyki na stanowisku adiunkta, w kwietniu 1970 r. powołany na stanowisko docentaPoczet dziekanów 19/21 - Profesor Aleksander SZENDZIELORZ [dostęp 2026-07-20].. Od 1971 r.