był docentem w Instytucie Elektroenergetyki i Sterowania Układów.
W latach 1971–1973 pełnił funkcję prodziekana ds. nauczania, w latach 1973–1979 dziekana Wydziału Elektrycznego.
Był wybitnym specjalistą w dziedzinie konstrukcji i eksploatacji kabli elektroenergetycznych. Jako jeden z pierwszych w kraju podjął badania nad zastosowaniem kriotechniki w energetyce. Prace naukowe związane były z: budową pierwszej linii 220 kV w 1952 r., bloku energetycznego 200 MW w Elektrowni Turów, pierwszej linii 400 kV w 1964 r., pierwszej linii 750 kV w 1986 r., pierwszym blokiem 500 MW w 1978 r. Był wykładowcą przedmiotów: sieci elektryczne, układy i sieci elektroenergetyczne, przesyłanie energii elektrycznej, statyka i budowa linii. Promotor przewodów doktorskich.
Jego dorobek naukowy obejmuje ok. 130 prac, w tym 62 opublikowane. Jest współautorem 4 skryptów i autorem 1 monografii. Należał do wąskiego grona uznanych w kraju i za granicą specjalistów z dziedziny kabli elektroenergetycznych oraz sieci kablowych.
Od 1957 r. był mężem Marii z domu Marcinkowskiej (1930–2021).
Zmarł 31 maja 1986 r., pochowany na cmentarzu komunalnym w Oświęcimiu (sektor F-A-13_14).
Publikacje
Linie kablowe. [w:] Badania eksploatacyjne w sieciach elektroenergetycznych. Cz. 1. Gliwice 1958, s.