Rozwój techniki Parkera pozostawał ściśle związany z pracą zespołową. Stosowane przez Daviesa i Baileya kontrolowane sprzężenie zwrotne pozwalało podtrzymywać dźwięki przez dowolnie długi czas. Aby osiągnąć podobną ciągłość brzmienia na saksofonie, Parker opanował oddech cyrkulacyjny, który stał się później podstawą jego gry solowej. Praca w Spontaneous Music Ensemble wymagała od niego gry na tyle cichej, aby wszyscy wykonawcy mogli się wzajemnie słyszeć, natomiast występy z Brötzmannem – zwiększenia głośności gry.
Nagrody i wyróżnienia 2016 – tytuł doktora honoris causa za zasługi dla muzyki współczesnej 2016 – nagroda specjalna w ramach Parliamentary Jazz Awards 2018 – nagroda Jazz FM w kategorii instrumentalista roku
Wybrana dyskografia Poniższy wybór obejmuje nagrania solowe oraz najważniejsze projekty zespołowe Parkera. Karyöbin – Spontaneous Music Ensemble (1968) Machine Gun – Peter Brötzmann Octet (1968) – z Derekiem Baileyem i Hanem Benninkiem (1970) The Music Improvisation Company – Music Improvisation Company (1970) Saxophone Solos (1976) Monoceros (1978) The Snake Decides (1988) Conic Sections (1993) – Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble (1997) (2001) – Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble (2009) The Heraclitean Two-Step, etc. (2024)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy saksofoniści Kategoria:Brytyjscy muzycy jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Bristolu Kategoria:Urodzeni w 1944