Fundusz stanowił wyodrębniony mechanizm finansowania przedsięwzięć melioracyjnych, umożliwiający koncentrację środków publicznych przeznaczonych na rozwój infrastruktury wodnej w rolnictwie.
Pomoc państwa w zakresie melioracji miała charakter kompleksowy i obejmowała trzy zasadnicze formy wsparcia. Po pierwsze, zapewniano pomoc techniczną polegającą na wykonywaniu ekspertyz, opracowywaniu dokumentacji projektowej, udostępnianiu planów technicznych oraz sprawowaniu kierownictwa i nadzoru technicznego nad robotami wykonawczymi i konserwacyjnymi. Po drugie, państwo udzielało bezzwrotnych zasiłków, przeznaczanych przede wszystkim na pokrywanie udziału Skarbu Państwa w kosztach publicznych przedsiębiorstw melioracyjnych. Po trzecie, przewidziano możliwość udzielania pomocy kredytowej, umożliwiającej finansowanie inwestycji melioracyjnych realizowanych przez właścicieli gruntów oraz związki i spółki wodne.