Od marca 1930 pełnił obowiązki dowódcy szwadronu zapasowego 27 puł. w garnizonie Łuków. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 11. lokatą. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy szwadronu zapasowego. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko kwatermistrza. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a później przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 5 kwietnia 1939 w Nowogródku i został pochowany w grobie rodzinnym w majątku Dołmatowszczyzna. Był żonaty, bezdzietny.
Czesław Wisłocki został wykazany przez niektórych historyków kampanii wrześniowej 1939 jako podpułkownik, zastępca dowódcy Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Łuków” i dowódca improwizowanego oddziału kawalerii w Grupie „Dubno”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Medal Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 1931 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości francuski Krzyż Wojenny międzysojuszniczy Medal Zwycięstwa francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny
Przypisy