Henryk Misz (ur. 5 maja 1924 we Wronkach, zm. 5 maja 1968 w Toruniu) – polski językoznawca, polonista. Związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w ToruniuEncyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka. Wrocław itd.: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 200-201, ISBN 83-04-02994-4..
Życiorys Urodził się 5 maja 1924 roku w miejscowości Wronki, pow. szamotulski, w środowisku drobnomieszczańskim (ojciec był pracownikiem zakładu fryzjerskiego). Maturę zdał w 1947 roku w liceum dla dorosłych w Inowrocławiu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (UMK), uzyskując tytuł magistra w 1952 roku. W latach 1950–1968 pracował w Katedrze Filologii Polskiej i w Katedrze Języka Polskiego UMK (od jej utworzenia w 1967) na stanowiskach zastępcy asystenta, asystenta, starszego asystenta, później adiunkta i docenta. W latach 1950–1955 był również członkiem zespołu Pracowni Słownika Języka Adama Mickiewicza w Toruniu. W 1961 roku uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy „Studia nad szykiem wyrazów w zdaniu polskim” (promotor: Halina Turska). Habilitował się w 1966 roku na podstawie rozprawy „Opis grup syntaktycznych dzisiejszej polszczyzny pisanej”.