Pierwsze statki parowe przedsiębiorstwa zbudowano w stoczniach brytyjskich. Jednostki przewoziły pasażerów, towary, korespondencję i przesyłki urzędowe. Umowy pocztowe zawierane z władzami państwowymi zapewniały przedsiębiorstwu stałe dochody i wzmacniały jego powiązania z administracją austriacką.
W 1844 roku Österreichischer Lloyd przejął od Pierwszego Naddunajskiego Towarzystwa Żeglugi Parowej połączenie prowadzące przez Konstantynopol do Smyrny wraz z wykorzystywanym na nim wyposażeniem. Rok później spółkę uznano za podmiot obsługujący przewozy pocztowe monarchii austriackiej.
Rozwój sieci połączeń W połowie XIX wieku statki przedsiębiorstwa łączyły Triest z portami Adriatyku, Wysp Jońskich, Grecji, Egiptu, Syrii i Azji Mniejszej. Rozbudowa sieci kolejowej, w tym otwarcie w 1857 roku linii kolejowej łączącej Triest z Wiedniem, zwiększyła znaczenie portu jako punktu przeładunkowego między Europą Środkową a wschodnią częścią Morza Śródziemnego.
Otwarcie Kanału Sueskiego w 1869 roku umożliwiło rozwinięcie połączeń oceanicznych. W uroczystościach otwarcia kanału uczestniczyły należące do Österreichischer Lloyd parowce Pluto, Vulcan i America. Następnie uruchomiono linię z Triestu do Bombaju oraz regularne połączenie z Port Saidem.