Trębackiej 1 mieścił się jego Oddział II Karny.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony miasta we wrześniu 1939 roku, a następnie w 1944 roku. W czasie powstania warszawskiego znajdowała się na terenie kontrolowanym przez Niemców.
Przed 1945 rokiem ulica biegła od ulicy Krakowskie Przedmieście do ulicy Wierzbowej. Po II wojnie światowej została skrócona do ulicy Moliera w związku z odbudową i powiększeniem w stronę ulicy gmachu Teatru Wielkiego. W styczniu 1946 roku uruchomiono pierwsze w Warszawie linie trolejbusowe: „A” na trasie ulica Trębacka−plac Unii Lubelskiej oraz „B“ na trasie ulica Trębacka−ulica Łazienkowska. W związku z nową koncepcją układu komunikacyjnego miasta w 1948 roku zlikwidowano natomiast − pomimo jej powojennej odbudowy − biegnącą ulicą linię tramwajową.
Po 1945 roku rozebrano wszystkie uszkodzone lub zniszczone w czasie wojny budynki z wyjątkiem pałacu Wesslów. Ocalałe mury kamienicy Scheiblera wykorzystano we wzniesionym na jej miejscu budynku biurowym (siedzibą m.in. Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, a następnie Krajowej Izby Gospodarczej).