Lista ta różni się nieznacznie w zależności od danej Ewangelii (np. Ewangelia Marka wspomina o trzech kobietach pod krzyżem i trzech przy grobie, ale tylko dwóch obecnych przy samym pochówku). Badacze tacy jak Richard Bauckham wskazują, że te różnice świadczą o historycznej skrupulatności ewangelistów, którzy wymieniali jedynie te osoby, o których wiedzieli, że były faktycznymi naocznymi świadkami danej sceny. Ojcowie Kościoła łacińskiego, tacy jak Ambroży z Mediolanu, Hieronim ze Strydonu oraz Augustyn z Hippony, poświęcili wiele uwagi próbom pogodzenia i egzegezy tych różnych tradycji dotyczących tożsamości niewiast przy grobieE. Bona, Ambrogio, Gerolamo, Agostino e altri autori latini alle prese con le diverse tradizioni sulle mirofore, "Parekbolai. An Electronic Journal for Byzantine", 2025..
Znaczenie teologiczne i badania współczesne W ewangeliach synoptycznych kobiety odgrywają rolę głównych naocznych świadków męki, pogrzebu i zmartwychwstania. Fakt, że to właśnie im przypisano kluczowe odkrycie pustego grobu, jest traktowany przez historyków (m.in. C.H. Dodda) jako silny dowód na autentyczność przekazu ewangelicznego. W realiach kultury grecko-rzymskiej oraz żydowskiej I wieku, zeznania kobiet miały znikomą wartość prawną.