Wyrażenie „namaszczanie tarczy", które pojawia się u IzajaszaIz 21,5 (BT)., jest powiązanym lub poetyckim użyciem, odnoszącym się do praktyki pocierania olejem skóry tarczy, aby utrzymać ją elastyczną i zdatną do walki. Praktyka namaszczania tarczy poprzedza namaszczanie innych przedmiotów w ten sposób, że „smarowanie" (hebr. masziach) tarczy odnawiało skórzane pokrycie drewnianej tarczy. Zwycięski żołnierz był podnoszony na swojej tarczy przez swoich towarzyszy po bitwie lub przy jego wyborze na nowego króla. Wywodzi się z tego idea ochrony i wyboru, która następnie rozszerzyła się na ideę „wybrańca", prowadząc w ten sposób do nowoczesnego pojęcia Mesjasza (hebrajski odpowiednik tego, który został namaszczony).
Chrześcijaństwo mały|Namaszczenie Jezusa, obraz Williama Hole'a, 1906
Chrześcijaństwo rozwinęło się z powiązania Jezusa z Nazaretu z żydowskimi proroctwami o „Pomazańcu"Twierdzenie to jest wyraźne w J 1,41; Dz 9,22; 17,2-3; 18,5; 18,28 (BT).. Jego epitet „Chrystus" jest formą greckiego odpowiednika tego hebrajskiego tytułu.