Obiekt 140 () – prototyp czołgu średniego, opracowywany w latach 1953–1958 w Niżnym Tagile w Rosji, w celu zastąpienia czołgu średniego T-54. Przed anulowaniem projektu w 1958 roku na rzecz projektu Obiekt 430, który ostatecznie stał się T-64, ukończono dwa prototypy. Kilka cech konstrukcji Obiektu 140 znalazło zastosowanie w konstrukcjach T-55 i T-62.
Historia W czasie, gdy Morozow pracował nad swoim czołgiem Obiekt 430, młody inżynier Leonid N. Kartsev był szefem biura konstrukcyjnego OKB-520 fabryki Uralwagonzawod (UVZ) w Niżnym Tagile. Był on odpowiedzialny za modernizację czołgu podstawowego T-54, T-54A (Obiekt 137G) i T-54B (Obiekt 137G2). Po porzuceniu prac nad modernizacją T-54M (Obiekt 139), on i jego zespół projektowy rozpoczęli pracę nad nowym czołgiem, nazwanym Obiekt 140. Nowy czołg miał zawieszenie z sześcioma lekkimi kołami jezdnymi wykonanymi z aluminium. Wieża była odlewana i uzbrojona w armatę czołgową D-54TS kal. 100 mm z dwupłaszczyznowym systemem stabilizacji Molniya. Czołg mógł przechowywać 50 pocisków. Główny konstruktor legendarnego silnika wysokoprężnego V-2, Iwan Traszutin, odmówił modyfikacji silnika do żądanej mocy 580 KM, więc Karcew zwrócił się do Jewgienija Artiemiejewa, głównego konstruktora zakładów silników w Barnaulu. Zakład produkował silniki serii V do zastosowań rolniczych.