Australijczykom stawiała opór mieszana siła niemieckich rezerwistów i melanezyjskiej policji tubylczej, która zmusiła ich do walki, aby dotrzeć do celu. Do zmierzchu dotarto do stacji radiowej, która okazała się porzucona, została przejęta, ale jej instrumenty i maszyny pozostały nienaruszone. Podczas walk pod Bita Paka siedmiu Australijczyków zginęło, a pięciu zostało rannych, podczas gdy obrońcy stracili jednego niemieckiego podoficera i około 30 zabitych Melanezyjczyków oraz jednego Niemca i dziesięciu Melanezyjczyków rannych. O zmierzchu 12 września batalion piechoty AN&MEF wylądował w Rabaulu. Następnego popołudnia odbyła się ceremonia sygnalizująca brytyjską okupację Nowej Brytanii, pomimo faktu, że niemiecki gubernator nie poddał terytorium.
Oblężenie Tymczasem po porażce pod Bita Paką 11 września pozostałe siły niemieckie wycofały się 30,58 km do Tomy, wierząc, że zdążą odpocząć przed nadejściem Australijczyków. Niemcy nie wiedzieli jednak, że wysunięta naprzód grupa 200 Australijczyków pod dowództwem majora Edwarda Martina podążyła za nimi z Bita Paka i otoczyła miasto, bombardując je 12-funtowym działem polowym. Na miejsce przybył także krążownik pancernopokładowy HMAS „Encounter” i wystrzelił kilka pocisków w pobliski grzbiet górski.