Niemiecki gubernator, Eduard Haber, wiedział, że jego niewielkie siły będą musiały się ostatecznie poddać, ale nadal stawiał opór przez kilka dni, mając nadzieję, że Niemiecka Eskadra Azji Wschodniej przybędzie, by udzielić im wsparcia. Niemniej jednak pokaz australijskiej siły ognia wystarczył, by rozpocząć negocjacje, zmuszając Habera do uświadomienia sobie, że jego nadzieje były daremne. Niemcy następnie zawarli korzystne warunki z Australijczykami, poddając kolonię i kończąc oblężenie. Warunki podpisano 17 września, a wszelki opór militarny ustał, pozostałych 40 niemieckich żołnierzy i 110 tubylców poddało się 21 września. Haberowi pozwolono wrócić do Niemiec, podczas gdy niemieccy cywile mogli pozostać pod warunkiem złożenia przysięgi neutralności. Ci, którzy odmówili, zostali przetransportowani do Australii, skąd mogli swobodnie podróżować z powrotem do Niemiec.
Następstwa Wraz z kapitulacją rządu, niemal cała Niemiecka Nowa Gwinea znalazła się pod kontrolą australijską. Większość mieszkających tam Niemców została internowana, a następnie deportowana. Tylko kilka odizolowanych oddziałów niemieckich sił kontynuowało opór po upadku Tomy.