Statut instytucji zatwierdzono w 1756 roku. Kolegium akademickie składało się z 36 profesorów, spośród których corocznie wybierano nauczycieli prowadzących główne zajęcia. Pierwszym prezydentem akademii został Giovanni Battista Tiepolo, natomiast z organizacją pierwszych lat działalności związany był również malarz Giovanni Battista Piazzetta.
Pierwszą siedzibą był Fonteghetto della Farina, budynek magazynu i targu mącznego położony nad Canal Grande w pobliżu placu św. Marka. Warunki lokalowe były ograniczone, ponieważ pomieszczenia dydaktyczne znajdowały się ponad czynnym targiem i magazynem.
W 1768 roku wprowadzono nauczanie perspektywy i architektury. Akademia podejmowała również działania związane z ochroną i konserwacją dzieł sztuki. Od 1777 roku pracami konserwatorskimi kierował Pietro Edwards, a w 1819 roku utworzono formalną szkołę restauracji malarstwa.
Po upadku Republiki Weneckiej i przemianach politycznych epoki napoleońskiej instytucję zreorganizowano w 1807 roku jako Accademia Reale di Belle Arti, czyli Królewską Akademię Sztuk Pięknych.