Decyzję podjęto kilka godzin po śmierci kompozytora; według materiałów instytucji był to pierwszy teatr na świecie nazwany imieniem Verdiego.
Przebudowy Pierwsze prace modernizacyjne przeprowadzono w latach 1819, 1834 i 1848. Obejmowały one przede wszystkim dekorację widowni, wyposażenie techniczne oraz dostosowanie budynku do rosnącej liczby widzów.
Największą dziewiętnastowieczną przebudowę przeprowadzono w latach 1881–1884. Kierował nią Eugenio Geiringer, który zaprojektował nową fasadę od strony morza, nawiązującą do kompozycji elewacji głównej. Powiększono również widownię, zwiększając liczbę miejsc z około 1400 do około 2000.
W 1889 roku oświetlenie gazowe zastąpiono elektrycznym. Kolejne większe prace przeprowadzono w 1950 roku, a w latach 1992–1997 budynek zamknięto w celu wykonania kompleksowej konserwacji, wzmocnienia konstrukcji i dostosowania do współczesnych przepisów bezpieczeństwa. Podczas tych prac podwyższono część budynku od strony morza.
W 2004 roku odrestaurowano mniejszą salę koncertową, której nadano imię urodzonego w Trieście dyrygenta Victora de Sabaty.