Klasztor został splądrowany i spalony podczas wojny chłopskiej w 1525 roku. W 1632 roku kompleks ponownie spłonął podczas ataku wojsk szwedzkich w okresie wojny trzydziestoletniej. Zakonnicy wrócili do klasztoru w 1644 roku, a w 1674 roku ukończyli jego odbudowę. W 1776 roku kompleks klasztorny przebudowano w stylu rokokowym. W kościele zainstalowano wówczas 26-głosowe organy autorstwa , ten sam organmistrz wykonał w latach 1777–1778 mniejsze, 11-głosowe organy w prezbiterium. W skład majątku klasztornego wchodziły miejscowości: Ursberg, , , , , i . Opactwo prowadziło browar, hodowlę owiec, cegielnię, warsztat kołodzieja, warsztat bednarski, dwa młyny, piekarnię i osiem stawów rybnych. W 1793 roku wzniesiono nowy budynek szkoły łacińskiej, a w 1796 roku wyremontowano bibliotekę klasztorną.
3 września 1802 roku, w okresie sekularyzacji, klasztor został zajęty przez wojska bawarskie, a 3 lutego 1803 placówkę oficjalnie rozwiązano. Majątek opactwa zlicytowano, kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. Wiosną 1804 roku ulokowano tu sąd, urząd skarbowy i urząd leśny. Części mnichów pozwolono jednak pozostać w kompleksie. W 1839 roku sąd przeniósł się do Krumbach, a w 1882 roku zabudowania opuścił urząd skarbowy. W 1884 roku obiekt zakupił ks.