Dominikus Ringeisen (1835–1904), który założył tu dom opieki dla osób niewidomych, głuchoniemych, niepełnosprawnych umysłowo i epileptyków. Do opieki nad pacjentami sprowadzono dwie siostry franciszkanki z . W 1897 roku ks. Ringeisen, wówczas proboszcz parafii w Ursbergu, założył Kongregację św. Józefa – wspólnotę sióstr żyjących wg reguły św. Franciszka. Na potrzeby tej instytucji w latach 1901–1904 wzniesiono nowe zabudowania na zachód od istniejącego kompleksu.
Po przejęciu władzy przez nazistów przymusowo wysterylizowano 227 pacjentów, głównie mężczyzn. W latach 1940–1941 199 pacjentów wywieziono do Zamku Hartheim koło Linzu, gdzie zamordowano ich z użyciem gazu bojowego w ramach akcji T4. Kolejnych 180 pacjentów zmarło wskutek głodu i celowego zaniedbania. Podczas II wojny światowej mieścił się tu szpital wojskowy Wehrmachtu, przeniesiono tu z Monachium Instytut dla Niewidomych i kwaterowano tu zakonnice, które straciły dach nad głową wskutek działań wojennych. Po zakończeniu wojny funkcjonował tu obóz dla uchodźców z Bukowiny.