Postać związana z Nilem ma zasłoniętą twarz, co odnosi się do nieznajomości źródeł tej rzeki przez europejskich geografów w czasie powstawania fontanny.

W górnej części monumentu znajduje się personifikacja Triestu przedstawiona jako młoda kobieta spoczywająca na skałach Krasu. Towarzyszą jej towary handlowe, liny, beczki i pakunki odnoszące się do działalności portu. Postać miasta zwraca się w stronę kupca w stroju orientalnym, co symbolizuje otwartość Triestu na handel ze wschodnią częścią Morza Śródziemnego.

Kompozycję wieńczy skrzydlata postać interpretowana jako personifikacja Sławy albo Fortuny. Alegoria odnosi się do pomyślności miasta oraz jego pozycji jako międzynarodowego portu handlowego.

Materiały Do wykonania monumentu zastosowano różne odmiany marmuru i wapienia. Skaliste partie podstawy wykonano z miejscowych kamieni krasowych, których nieregularna powierzchnia miała naśladować naturalne skały otaczające Triest.

Figury oraz elementy dekoracyjne wykonano z jaśniejszych odmian kamienia, dzięki czemu odróżniają się od ciemniejszej i bardziej chropowatej podstawy.