Jesienią 1941 roku w Wielkiej Brytanii rozpoczęto formowanie 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, przeznaczonej do użycia w okupowanym kraju. Maciej Kalenkiewicz i Jan Górski, których koncepcje miały przez pewien czas duży wpływ na prace planistyczne prowadzone w Londynie, a później w Komendzie Głównej ZWZ/AK, zakładali nawet możliwość przerzucenia do Polski drogą lotniczą całości PSZ na Zachodzie, w tym dywizji pancernych z pełnym wyposażeniem.
Prace przygotowawcze do wsparcia lotniczego powstania powszechnego prowadził m.in. sztab PSP. Opracowany w styczniu 1942 roku projekt, znany jako „Wariant I”, zawierał ogólne wyliczenia dotyczące potrzeb w zakresie materiału, personelu oraz udziału transportowego lotnictwa alianckiego. Jako warunki, od których uzależniona była możliwość udziału PSP w powstaniu powszechnym, wskazano m.in. uzupełnienie stanów osobowych polskiego lotnictwa o 4 tys. żołnierzy, uzyskanie zgody władz brytyjskich na przelot dywizjonów lotniczych do kraju, a także uzyskanie pomocy Brytyjczyków w zakresie ich przerzutu i zaopatrzenia. Założono, że na potrzeby powstania będzie działać dwanaście polskich dywizjonów lotniczych (osiem myśliwskich i cztery bombowe), przyjmując jednocześnie zasadę ich równomiernego przydziału dla każdego z czterech okręgów powstańczych.