W pracy opublikowanej w 2025 roku Wang i Zahl zbadali ponadto samą strukturę zbiorów Kakeyi w przestrzeni trójwymiarowej. Wykazali, że dla każdego takiego zbioru istnieją dwie wyraźnie rozdzielone skale, w których jego otoczenia – wersje zbioru „pogrubione” o wielkość odpowiadającą danej skali – mają niemal tę samą wielkość. Wynika stąd, że każdy zbiór Kakeyi w tej przestrzeni ma równy 3. Wymiar Assouada to jeszcze inny sposób mierzenia wymiaru, wyczulony na najbardziej złożone fragmenty zbioru. Jeśli zbiór jest przy tym regularny w sensie Ahlforsa–Davida, czyli z grubsza jednakowo „gęsty” we wszystkich miejscach i skalach, to również jego wymiar Hausdorffa wynosi 3. Dowód opierał się na twierdzeniach o wieloskalowej strukturze układów rurek i prostopadłościanów oraz na uogólnieniu twierdzenia o „lepkich” zbiorach Kakeyi, udowodnionego wcześniej przez autorów.