Czynnikami motywującymi lub wyzwalającymi były strach przed egzekucją za zbrodnie wojenne lub represjami i okrucieństwami ze strony aliantów, a zwłaszcza Sowietów (w tym przed gwałtami) oraz nazistowska propaganda gloryfikująca samobójstwo jako lepsze od porażki, a także przygnębienie po samobójstwie Hitlera. Na przykład w maju 1945 roku w niemieckim mieście Demmin, przed i po wkroczeniu Armii Czerwonej, samobójstwa popełniło nawet 1000 osób. Tylko w Berlinie w 1945 roku odnotowano ponad 7000 samobójstw.
Okresy samobójstw odnotowano między styczniem a majem 1945 roku, kiedy tysiące Niemców odebrało sobie życie. Amerykańskie czasopismo Life donosiło: „W ostatnich dniach wojny przytłaczająca świadomość całkowitej klęski była dla wielu Niemców zbyt wielka. Pozbawieni bagnetów i patosu, które dały im władzę, nie byli w stanie stawić czoła ani swoim zwycięzcom, ani swojemu sumieniu”.