Niemiecki psychiatra zauważył istnienie „zorganizowanych masowych samobójstw na dużą skalę, które wcześniej nie miały miejsca w historii Europy [...] Istnieją samobójstwa, które nie mają nic wspólnego z chorobą psychiczną ani z jakimś moralnym i intelektualnym zboczeniem, ale przede wszystkim z ciągłością ciężkiej porażki politycznej i strachem przed pociągnięciem do odpowiedzialności”.
Geneza Powody Istniało kilka powodów, dla których niektórzy Niemcy zdecydowali się odebrać sobie życie w ostatnich miesiącach wojny. Po pierwsze, do 1945 roku nazistowska propaganda wzbudziła wśród niektórych grup społecznych strach przed zbliżającą się inwazją wojskową Sowietów lub zachodnich aliantów na ich kraj. Filmy oświatowe Ministerstwa Propagandy i Oświecenia Publicznego Rzeszy wielokrotnie instruowały widzów, dlaczego Niemcy nie mogą się poddać, ostrzegając ich przed groźbą tortur, gwałtów i śmierci w obliczu klęski. Obawy te nie były bezpodstawne, ponieważ wielu Niemców padło ofiarą gwałtów. Liczba gwałtów jest kwestionowana, ale z pewnością była znaczna – według większości zachodnich historyków sięgała setek tysięcy przypadków.