Wielu nowotestamentowych badaczy upatruje starotestamentowych korzeni tej myśli w koncepcji Boga przebywającego pośród Izraelitów, zgodnie z nakazem:
Wayne Grudem, Systematic Theology: An Introduction to Biblical Doctrine, Zondervan, 1994, s. 840..
Augustus H. Strong opisał naturę tej nowotestamentowej więzi za pomocą pięciu przymiotników. Zjednoczenie z Chrystusem to więź: organiczna – wierzący stają się członkami Chrystusa; chrześcijanie i Chrystus są od siebie obustronnie zależni: chrześcijanie czerpią z Niego życie, a On poprzez nich wyraża się w świecie (Ef 5,29-30), żywotna – Chrystus działa w chrześcijanach jako ich źródło życia i staje się w nich dominującą zasadą funkcjonowania (Ga 2,20, Kol 3,3-4), duchowa – pochodzi od Ducha Świętego i przez Niego jest podtrzymywana w ludzkim duchu (Rz 8,9-10, Ef 3,16-17), nierozerwalna – dzięki wiecznej, boskiej i nieskażonej łasce Chrystusa nie może ona nigdy ulec rozpadowi (Mt 28,20, Rz 8,39, Hbr 7,16), niezgłębiona (tajemnicza) – jest to mistyczna relacja, której głębia intymności i wartości przekracza ludzkie możliwości poznania (Ef 3,19, Ef 5,32, Kol 1,27).
Perspektywy konfesyjne Protestantyzm thumb|Jan Kalwin uważał, że usprawiedliwienie i uświęcenie są naturalnym owocem zjednoczenia z Chrystusem.