Odrodzenie następuje dopiero po świadomym akcie wiary. Luteranizm: Akcentuje rolę obiektywnych środków łaski (Słowo Boże i sakramenty), kładąc szczególny nacisk na to, że usprawiedliwienie i mistyczne zjednoczenie (unio mystica) z Chrystusem zachodzą równolegle poprzez dar wiary.
Teologia katolicka thumb|Sobór trydencki sformułował rzymskokatolicką naukę o usprawiedliwieniu, ostro krytykując protestanckie rozdzielenie go od uświęcenia. Kościół katolicki unika technicznego, protestanckiego rozumienia ordo salutis, silnie integrując zbawienie z eklezjologią i systemem sakramentalnym. Katolicyzm nie oddziela usprawiedliwienia (obiektywnego uznania za sprawiedliwego) od uświęcenia (wewnętrznej przemiany). Proces ten, mający charakter łaski rozwijającej się w człowieku, zdefiniował w szczególności Sobór trydencki (1545–1563) w "Dekrecie o usprawiedliwieniu".
Z katolickiego punktu widzenia plan zbawienia jednostki obejmuje następujące stopnie: Łaska uprzednia: Oświecenie umysłu i przebudzenie woli przez łaskę, do której człowiek musi wolną wolą przystać. Jak pisał Tomasz z Akwinu: "Przygotowanie ludzkiej woli do przyjęcia łaski jest już dziełem łaski" (Summa Theologica, I-II, q. 112, a.