w 1806 roku przeniesiono do niego osiemnaście zakonnic ze skasowanego klasztoru klarysek. W opracowaniach występują rozbieżności dotyczące dokładnej daty ostatecznego rozwiązania wspólnoty augustianek.
W późniejszym okresie kościół utracił regularną funkcję liturgiczną i przez pewien czas był wykorzystywany jako magazyn. Dopiero na początku XXI wieku rozpoczęto stopniowe porządkowanie, badanie i konserwację budowli. W 2009 roku wykonano badania fasady, nawarstwień tynkarskich, stolarki i konstrukcji dachu, a w kolejnych latach prowadzono prace restauratorskie.
W 2013 roku, w trzechsetną rocznicę śmierci Paola Naldiniego, zakończono kolejny etap renowacji kościoła. Odnowioną świątynię pobłogosławiono podczas uroczystości związanych z rocznicą śmierci biskupa, a przy jego grobie odprawiono nabożeństwo.
Architektura Kościół jest wolno stojącą budowlą wkomponowaną w zwartą zabudowę Dellavallejevej ulicy, do której zwrócona jest jego główna fasada. Ma formę jednonawowego kościoła salowego bez transeptu.