Za najstarsze znane graficzne przedstawienie tego typu uznawany jest miedzioryt wykonany w Madrycie w 1685 przez Marcosa Orozca, który stał się wzorem dla późniejszych przedstawień w różnych krajach Europy.
Kult w dawnej Rzeczypospolitej Kult Jezusa Nazareńskiego Wykupionego dotarł na ziemie Rzeczypospolitej wraz z trynitarzami bosymi. Pierwsza figura została umieszczona w klasztorze trynitarzy intra moenia we Lwowie. Jej elementy przywiózł z Hiszpanii o. Antoni Wielhorski. Po wykonaniu pozostałych części figura została 20 listopada 1696 wystawiona w kaplicy klasztornej. Po wybudowaniu kościoła znalazła się w jego ołtarzu bocznym, a w 1740 została przeniesiona do ołtarza głównego.
Najważniejszym ośrodkiem kultu w polsko-litewskiej prowincji zakonu stał się jednak klasztor trynitarzy na Antokolu w Wilnie. Naturalnej wielkości drewniana figura została wykonana we Włoszech i poświęcona przez papieża Innocentego XII, a do Wilna przywieziono ją 8 czerwca 1700. Wizerunek stał się przedmiotem intensywnego kultu, a jego przedstawienia rozpowszechniano m.in. w formie grafik dewocyjnych. Jednym z zachowanych przykładów jest wykonany przez J. Perlego w 1778 miedzioryt zatytułowany Prawdziwy wizerunek Pana Jezusa Nazareńskiego w Wilnie na Antokolu u XX.