Obie nawy prowadzą do równorzędnych części prezbiterium, w których ustawiono dwa główne ołtarze.
Wnętrze nakrywa sklepienie sieciowe i gwiaździste. Żebra spływają na filary oraz przyścienne służki. Podwójne prezbiterium zamknięto wielobocznie i oświetlono ostrołukowymi oknami. Od północy do korpusu przylega kaplica, w której ustawiono gotycki ołtarz górniczy.
Wieża znajduje się przy zachodniej części budowli. Jej dolne kondygnacje pochodzą z kościoła romańskiego, natomiast górną partię i barokowe zwieńczenie ukształtowano po pożarze w 1750 roku. Zestawienie romańskiego trzonu, późnogotyckiego korpusu oraz barokowego hełmu dokumentuje kolejne etapy rozwoju świątyni.
Główne wejście prowadzi przez późnogotycki portal południowy z 1519 roku. W kruchcie znajduje się grupa Ukrzyżowania z początku XVI wieku, stylistycznie związana z warsztatem twórców głównego ołtarza.
Wyposażenie Ołtarz Mariacki Najcenniejszym elementem wyposażenia jest późnogotycki Ołtarz Mariacki, wykonany około 1510–1520. Jest to pentaptyk, czyli ołtarz szafiasty wyposażony w dwie pary ruchomych skrzydeł, pozwalające prezentować trzy odmienne układy przedstawień zależnie od okresu roku liturgicznego.