W sprawie oskarżono grupę konwertytów z La Guardii oraz dwóch Żydów. Inkwizycja nie miała formalnej jurysdykcji nad osobami, które nie były ochrzczone, dlatego ich sprawę przekazano również władzom świeckim. 16 listopada 1491 roku w Ávili odbyło się auto-da-fé, po którym oskarżeni zostali spaleni na stosie. W opracowaniach występują rozbieżności dotyczące liczby osób straconych w ramach jednego postępowania; dokumenty i część literatury wymieniają sześciu konwertytów oraz dwóch Żydów.
Wyrok i opis rzekomej zbrodni zostały rozpowszechnione w Kastylii. Proces przyczynił się do pogłębienia nastrojów antyżydowskich bezpośrednio przed ogłoszeniem edyktu o wygnaniu Żydów w marcu 1492 roku. Historycy różnią się w ocenie bezpośredniego wpływu sprawy na decyzję monarchów, jednak wskazują, że była ona wykorzystywana do przedstawiania Żydów i konwertytów jako zagrożenia dla chrześcijańskiego społeczeństwa.