Czaczkowska, odnosząc się do właściwych meldunków z okresu internowania, wskazywała na trzy tomy.
Meldunki miały przeważnie charakter rzeczowy i sprawozdawczy. Początkowo były pisane w pierwszej osobie, później Graczyk występowała w nich w trzeciej osobie. Jej informacje miały mniejszą wartość operacyjną niż meldunki Skorodeckiego, który cieszył się większym zaufaniem prymasa, służyły jednak do porównywania i sprawdzania wiadomości pochodzących od innych informatorów i funkcjonariuszy.
Pamiętnik obejmował okres od końca kwietnia 1954 do 31 sierpnia 1955. W przeciwieństwie do meldunków zawierał liczne osobiste komentarze oraz krytyczne i niekiedy agresywne oceny prymasa, Skorodeckiego, duchowieństwa i macierzystego zgromadzenia. Bączek przypuszczał, że pamiętnik mógł być przygotowywany z myślą o późniejszym wykorzystaniu propagandowym przeciwko Kościołowi.
W 1992 lub 1993 Marian Piotr Romaniuk opublikował pamiętnik pod tytułem Kryptonim „Ptaszyńska”. Donosy na Prymasa. Publikacja była następnie powszechnie przedstawiana jako zbiór donosów Graczyk, mimo że nie zawierała jej właściwej teczki meldunków agenturalnych.