Funkcjonariusze bezpieczeństwa obserwowali świątynie, spisywali uczestników nabożeństw i zatrzymywali osoby rozpowszechniające dokumenty episkopatu.
Akcja Katolicka nie uzyskała szerszego poparcia wiernych i duchowieństwa. Wiosną 1950 roku władze wygasiły jej działalność, zastępując ją organizacjami skupiającymi księży deklarujących lojalność wobec państwa.
Na Słowacji sprzeciw wobec kontrolowanej Akcji Katolickiej doprowadził w niektórych miejscowościach do protestów i starć ludności z aparatem bezpieczeństwa. Wystąpienia te należały do najważniejszych przejawów otwartego sprzeciwu społecznego wobec reżimu na początku lat 50..
Ustawy kościelne z 1949 roku 14 października 1949 roku przyjęto ustawę nr 217/1949, powołującą Państwowy Urząd do Spraw Kościelnych (cz. Státní úřad pro věci církevní, SÚC). Na Słowacji jego kompetencje wykonywał Słowacki Urząd do Spraw Kościelnych (słow. Slovenský úrad pre veci cirkevné, SLOVÚC).
Ustawa nr 218/1949 o gospodarczym zabezpieczeniu Kościołów i związków wyznaniowych przez państwo uzależniła duchowieństwo od państwowych wynagrodzeń oraz zezwoleń. Duchowny mógł prowadzić działalność duszpasterską jedynie po otrzymaniu tak zwanej zgody państwowej.