Wielki Most Wiszący (fr. ), jak go powszechnie nazywano, miał długość 273 m, szerokość 6,46 m, a jego przęsło znajdowało się 51 m nad korytem Sarine. Kiedy został otwarty 19 października 1834 r. stał się na 15 lat najdłuższym mostem wiszącym na świecie (wcześniej rekord należał do mostu Menai w Walii i wynosił 167 metrów), a także jednym z pierwszych, w którym zamiast łańcuchów zastosowano liny, splatane ze stalowych drutów. Był powodem do dumy mieszkańców Fryburga, a ludzie przybywali z całego świata, by go zobaczyć. Został on opisany i przedstawiony przez licznych malarzy, rysowników i pisarzy.
W obliczu rozwoju komunikacji, a zwłaszcza pojawienia się coraz większych i cięższych pojazdów samochodowych, stary most wiszący przestał wystarczać. Na początku lat 20. XX w. zadecydowano o budowie w jego miejsce nowej przeprawy. Zdemontowany w 1923 r., został po 90 latach, w 1924 r. zastąpiony obecnym mostem Zaehringen, nazwanym tak na cześć rodziny Zaehringen, która założyła miasto w 1157 r.