Powstanie ośrodka oporu przy ul. Wawelskiej thumb|upright|Jerzy Gołembiewski ps. „Stach” thumb|upright|Jerzy Modro ps. „Rarańcza” thumb|upright|Władysław Sieroszewski ps. „Sabała” ” thumb|upright|Witold Jastrzębski ps. „Daberko” thumb|upright|Ks. prof. Jan Salamucha, kapelan obwodu „Ochota” AK Około 17:30 kpt. „Jastrzębiec” opuścił wraz z kilkunastoma żołnierzami swoje stanowisko dowodzenia przy ul. Mianowskiego 5, zrywając tym samym kontakt z podległymi sobie zgrupowaniami. Pod nieobecność p.o. dowódcy rejonu zgrupowanie OW PPS uległo rozproszeniu. Częściowemu rozproszeniu uległy również plutony „Gryfa” i „Groma” ze zgrupowania „Stacha”. Zwartość zachowały natomiast plutony „Rarańczy” i „Pińska” z tego samego zgrupowania, które po załamaniu się natarcia wycofały się do zespołu domów między ulicami Wawelską, Pługa, Mianowskiego i Uniwersytecką. Przebywający tam ppor. „Stach” wspólnie z ppor. „Rarańczą” uporządkował pododdziały. Sytuację Polaków znacząco komplikował brak łączności z dowództwem rejonu i obwodu. Podczas obserwacji terenu z dachu jednego z domów od niemieckiego ognia prowadzonego z Domu Akademickiego przy pl. Narutowicza został śmiertelnie ranny st. strz. Zdzisław Zaremba ps. „Zrąb”. Odnotowano także pierwszą ofiarę wśród ludności cywilnej (była nią 19-letnia Halina Bianchetti).