Edward Słowikowski (ur. 16 lipca 1897 w Tarnopolu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Kazimiery z Siła-Nowickich urodzony 16 lipca 1897 w Tarnopolu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
Od 14 czerwca 1916 do końca kampanii wołyńskiej służył w polu w składzie 2 baterii 1 pułku artylerii Legionów Polskich. Wiosną 1917 wykazany we wniosku komendy 1 pułku artylerii o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
Od 1918 w Wojsku Polskim. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. Służył kolejno w 1 pułku artylerii ciężkiej (do 1920), 21 dywizjonie artylerii ciężkiej (1920–1921) i 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie (od listopada 1912). W międzyczasie (czerwiec 1921) był przydzielony z 21 dac do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Toruniu. 19 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich, a 3 maja 1922 został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 548. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 139. lokatą w korpusie oficerów artylerii.