Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była własnością szlachecką należącą do szlachty polskiej z rodu Grudzińskich. Od 1320 tereny, na których powstała miejscowość leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1449 miejscowość leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1508 i 1510 należała do parafii Parkowo, a w 1580 w parafii Rogoźno.
Pierwsze zapisy odnoszą się do młyna zbożowego znajdującego się w obecnej części miejscowości o nazwie Jaracz-Młyn. Pierwszy zachowany zapis z 1445 podaje informacje, że Jan Grudziński z Grodny (obecnie Grudna) zapisał swojej żonie Katarzynie po 150 grzywien posagu oraz wiana na częściach Grodny, Wełny, Parkowa oraz na młynie zwanym Jaracz. W 1449 Jan Grudziński wraz z bratem Andrzejem synowie Jaracza z Grodny kupili od braci Filipa i Stanisława synów Mirosza z Wełny części w Parkowie, Wełnie i Grodnie oraz część młyna Jaracz oraz część Rudy, a następnie tymże braciom sprzedali z zastrzeżeniem prawa odkupu Parkowo oraz na wieczność część Rudy. W 1482 syn Jana Grudzińskiego Andrzej zapisał swojej żonie Annie po 150 grzywien posagu oraz wiana na części Wełny oraz na połowie młyna w Wełnie, połowie młyna Jaracz i połowę Nowego Młyna.