w Estender (2016) Prado pierze bieliznę z napisem „wina jest moja”, aż słowa znikają. Tutorial de maquiagem (2016) przywłaszcza format internetowego poradnika makijażowego, aby pytać o dekolonizację, reprezentację i konstruowanie tożsamości rdzennej. Corpo Estranho (2012), Rape #1 (2015) i Parkinsonism (2016) dotyczą kultury gwałtu, uciszania, powtórzenia i pozycji widza wobec obrazów przemocy.
Prado wyreżyserowała również film krótkometrażowy Reincarnate Project (2014), sygnowany jako Hifa Cybe. W 2017 został on wybrany do Changjiang International Biennale of Video Art and Photography w Chinach.„Reincarnate Project”. IMDb, 2014.
Dekolonialność i pochodzenie Dekolonialność jest osią łączącą różne obszary twórczości Prado. Historia kolonizacji pojawia się poprzez ciało, pamięć, genealogię, przemoc seksualną, ewangelizację i konstruowanie obrazów. Projekt Sexualidade Colonizada (2015) wykorzystuje symbole chrześcijańskie do badania kolonialnej dominacji oraz kontroli nad ciałami kobiet i osób rdzennych.