Opowiadanie przetłumaczono na wiele języków. Przekład angielski ukazał się już w tym samym roku, autorstwa , jako The Oak Mountain Song, opublikowany w „” w 1957 roku (kilka lat później ukazało się tłumaczenie Donalda Keene’a, The Songs of Oak Mountain, opublikowany w 1961 roku). W Polsce opowiadanie ukazało się w 1986 roku w zbiorze Ballada o Narayamie. Opowieści niesamowite z prozy japońskiej.
Fabuła Akcja utworu rozgrywa się w ubogiej górskiej wiosce w regionie Shinshū. Zgodnie z miejscowym zwyczajem każdy mieszkaniec, który ukończy siedemdziesiąty rok życia, powinien udać się na górę Narayama, gdzie pozostaje, oczekując śmierci. Sześćdziesięciodziewięcioletnia Orin z pokorą przygotowuje się do wypełnienia tego obowiązku. Od dawna ma przygotowany ekwipunek na ostatnią wyprawę, cieszy się również, że jej owdowiały syn Tatsuhei znalazł nową żonę. Aby nie sprawiać wrażenia osoby zbyt silnej i zdolnej do dalszego utrzymywania się przy życiu, rozbija sobie kamieniem zdrowe zęby, gdyż we wsi pełne uzębienie u starca uchodzi za powód do wstydu.