Różnice te sprawiły, że katharewusa była zrozumiała tylko częściowo dla Greka bez wyższego wykształcenia. Nie było ani jednej żadnej katharewusy. Zamiast tego zwolennicy języka formalnego proponowali ciągle zmieniające się warianty, które nigdy nie zostały ujednolicone. W skrajnych przypadkach odmiany te zbliżały się do greki attyckiej, ale mogły być też bliższe grece mówionej, dzięki czemu mogły być zrozumiane przez większość ludzi.
Przykładowy tekst Kwestia językowa w Grecji dotyczy współistnienia dwóch form języka greckiego, które niekiedy znacząco się różnią. Takie różnice mogą znacznie przekraczać typowe różnice stylistyczne między językiem pisanym i mówionym, formalnym i nieformalnym, co wykazano w poniższym tekście:Tekst Świętego Synodu Grecji dotyczący zatwierdzenia jego treści. Ateny, 29 kwietnia 1902 r.