Methódio, óste me ékthesí tou na tis anaféri an to periechómeno tou ponímatos aftoú eínai símfono me tis paradósis tis Orthódoksis Ekklisías. Tłumaczenie polskie Twoja praca, którą przedłożyłeś w rękopisie Świętemu Synodowi pod tytułem „Życie Jezusa Chrystusa”, została przesłana Metodemu, jego przewodniczącemu, arcybiskupowi Sirosu, Tinosu i Androsu, aby mógł on ocenić, czy treść tej pracy jest zgodna z tradycjami Kościoła prawosławnego.
Rozwój historyczny
Dyskusje przedrewolucyjne (1766–1830) Dyskusja rozpoczęła się pod koniec XVIII wieku, gdy Eugenios Wulgaris (1716–1806), Lambros Fotiadis, św.. Kommitas i Neofitos Dukas byli zwolennikami bardziej archaicznego języka, a także uczniowie Wulgarisa Iosipos Moisiodaks (1725–1800) i Dimitrios Katartzis ( c. 1730–1807 ), który zaproponował prostszy język, zaczęli wyrażać swoje opinie. Fanarioci byli grupą konserwatywnych i wykształconych szlachciców, którzy popierali archaiczny język i byli najważniejszymi krytykami języka ludu. Dyskusja ta później stała się kluczowa, gdy zapadła decyzja, który język powinien być jedynym językiem nowożytnego państwa greckiego, które dopiero miało powstać. Adamantios Korais (1748–1833) wywarł znaczny wpływ na dalszą dyskusję.