W 1976 uzyskał na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego stopień doktora na podstawie rozprawy Testy serii i ich ekonometryczne zastosowanie, przygotowanej pod opieką profesora Zdzisława Hellwiga. W 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie statystyki na podstawie rozprawy Teoretyczne podstawy testów nieparametrycznych i ich zastosowanie w naukach ekonomiczno-społecznych. W 1991 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych na podstawie książki Testy statystyczne.
Przez większość kariery zawodowej związany był z Uniwersytetem Łódzkim. W latach 1976–1984 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Ekonometrii i Statystyki. W 1987 został docentem, a w latach 1987–1990 był prodziekanem Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego; w tym samym okresie (1987–1991) kierował Zakładem Metod Statystycznych w Instytucie Ekonometrii i Statystyki. W 1990 został profesorem nadzwyczajnym UŁ, a w latach 1990–1993 był dziekanem Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego. Od 1992 kierował Katedrą Metod Statystycznych. W latach 1997–2008 był dyrektorem Instytutu Ekonometrii i Statystyki, a w latach 2009–2013 dyrektorem Instytutu Statystyki i Demografii. W latach 1993–1996 pełnił funkcję prorektora Uniwersytetu Łódzkiego ds. ekonomicznych i promocji.