Równolegle, w latach 1996–2011, kierował Katedrą Zastosowań Matematyki w Salezjańskiej Wyższej Szkole Ekonomii i Zarządzania w Łodzi.
Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na metodologii statystyki, w tym teoretycznych podstawach testów nieparametrycznych, porównywaniu nieparametrycznych i parametrycznych procedur wnioskowania statystycznego oraz statystyce małych obszarów. Prowadził również liczne prace aplikacyjne na potrzeby Łodzi i regionu łódzkiego, m.in. dotyczące łódzkiej skali rozwoju dzieci i młodzieży, umieralności niemowląt, statystycznych modeli zużycia wody czy łódzkiej karty ryzyka operacyjnego w kardiochirurgii. Współpracował z licznymi zagranicznymi ośrodkami naukowymi, m.in. z Uniwersytetem Karola w Pradze, Wyższą Szkołą Ekonomiczną w Pradze, Uniwersytetem w Mannheim, Uniwersytetem Lizbońskim oraz Uniwersytetem Pittsburskim. Był autorem lub współautorem ok. 220 publikacji naukowych, w tym ponad 20 książek i podręczników akademickich. Wypromował 27 doktorów, a także był recenzentem licznych przewodów doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich.